रक्सौल, पूर्वी चम्पारण।
जसले जीवनको वास्तविक स्वरूपको ज्ञान प्राप्त गरेको छ, उसलाई न आफ्नै मृत्यु दुःखद लाग्छ, न त अरूको मृत्युले अत्यधिक पीडा दिन्छ। उक्त विचार लायन्स इन्टरनेशनल डिस्ट्रिक्ट (३२२ ई) का जोनल चेयरपर्सन, डिस्ट्रिक्ट चेयरपर्सन, सामाजिक अभियन्ता तथा भारत विकास परिषद्, रक्सौलका सेवा संयोजक एवं मिडिया प्रभारी बिमल सर्राफ ले प्रेससँग साझा गरेका हुन्।
उनले भने, कुनै विशाल सहरको प्रमुख चोकमा उभिएको व्यक्तिले प्रत्येक क्षण असंख्य मानिसहरू आफ्ना-आफ्ना कार्यअनुसार यताउता आवतजावत गरिरहेको देख्छ। ऊ स्वयं पनि कतैबाट आएको हुन्छ र कतैतर्फ जाँदै गरेको हुन्छ, केवल केही क्षणका लागि चोकको गतिविधि अवलोकन गरिरहेको हुन्छ। यदि उसले आफ्नो वा अरूको यस आवतजावतलाई लिएर शोक गर्छ वा विलाप गर्छ भने, उसलाई अविवेकी नै भनिन्छ।
उनले भने, यसैगरी संसाररूपी विशाल चोकमा पनि निरन्तर आवतजावत चलिरहेको छ। एकको मृत्यु नै अर्कोको जन्म हो र एकको जन्म नै अर्कोको मृत्यु। एकको सुख अर्कोको दुःख हो भने अर्कोको दुःख कसैका लागि हर्षको कारण बन्न सक्छ। जीवनको यो आँखामिचौली र भूलभुलैया विवेकी मानिसहरूका लागि आकर्षक तथा मनोरञ्जनपूर्ण लीला हो, तर अल्पबुद्धि मानिसहरू यसमै अल्झिन्छन् र यसलाई ठूलो विपत्ति ठानी शोक, विलाप तथा पश्चातापमा डुबिरहन्छन्।
बिमल सर्राफले भने, मृत्युको दुःखको कारण शरीरको नाश हुनु होइन, जीवनको वास्तविक स्वरूपबारे ज्ञानको अभाव हो। जसले आफ्नो अन्तरनिहित दिव्यताको बोध गरिसकेको हुन्छ, उसले संसारमा सधैं आनन्दमय भावका साथ जीवनयापन गर्न सक्छ।
उनले भने, आनन्द भनेको मानिसको त्यस्तो निर्विकार अवस्था हो, जहाँ ऊ सबै प्रकारका चिन्ताबाट मुक्त भएर परम एकत्वको अनुभूति गर्छ। त्यसैले हामीले सबै प्र�
COMMENTS