जीवनमा सुख–दुःखको मुख्य कारण भोग–विलासप्रतिको अत्यधिक आकांक्षा हो : बिमल सर्राफ
रक्सौल, पूर्वी चम्पारण।
“संसारका दुर्लभभन्दा दुर्लभ र ठूला भन्दा ठूला भोगहरूले पनि मानिसलाई सुखी बनाउन सक्दैनन्, यदि उसको मनमा शान्ति छैन भने। अशान्त मन भएको व्यक्ति कहिल्यै सुखी हुन सक्दैन, र जबसम्म भोगप्रतिको कामना रहिरहन्छ, तबसम्म मनले वास्तविक शान्ति प्राप्त गर्न सक्दैन।”यी विचार लायन्स इन्टरनेशनल डिस्ट्रिक्ट ३२२ ई का जोनल चेयरपर्सन, डिस्ट्रिक्ट चेयरपर्सन, समाजसेवी तथा भारत विकास परिषद् रक्सौलका सेवा संयोजक एवं मिडिया प्रभारी बिमल सर्राफ ले प्रेसलाई जारी गर्नुभएको सन्देशमा व्यक्त गर्नुभएको हो।उहाँले भन्नुभयो कि मानिसलाई भोगमा नै सुख छ भन्ने विश्वास रहुञ्जेल भोगप्रतिको कामना समाप्त हुँदैन। कामनाको स्वभाव नै यस्तो हुन्छ कि त्यो जति–जति पूरा हुँदै जान्छ, त्यति–त्यति अझ विस्तार हुँदै जान्छ। कामना कहिल्यै पूर्ण हुँदैन।
बिमल सर्राफका अनुसार जसको मन कामनाले भरिएको हुन्छ, उसको विवेक बिस्तारै क्षीण हुँदै जान्छ र बुद्धि भ्रमित हुन थाल्छ। फलस्वरूप व्यक्ति कामनाको पूर्तिका लागि अनुचित तथा निषिद्ध कर्मतर्फ प्रवृत्त हुन्छ र अन्ततः दुःखको जालमा फस्दै जान्छ।उहाँले थप भन्नुभयो कि कामनासँगै क्रोध र लोभ पनि मनमा प्रवेश गर्छन्। कामना पूरा हुन नसकेमा क्रोध उत्पन्न हुन्छ, र कामना पूरा हुँदै जाँदा लोभ बढ्दै जान्छ। जहाँ काम, क्रोध र लोभ यी तीनै एकसाथ उपस्थित हुन्छन्, त्यहाँ पापकर्मले सहजै मानिसको मनमा स्थान बनाउँछ। यसको परिणामस्वरूप जीवनमा दुःख, कष्ट र मानसिक पीडा बढ्दै जान्छ।
बिमल सर्राफले मानिसहरूलाई नश्वर भोग–विलासतर्फको अत्यधिक आसक्ति त्यागी सत्य, परम सुखदायक तथा शाश्वत ईश्वरको स्मरण गर्न आग्रह गर्नुभयो। उहाँले ईश्वरप्रतिको प्रेम र भक्तिले मनलाई स्थायी शान्ति प्रदान गर्ने बताउनुभयो।
अन्त्यमा उहाँले भन्नुभयो, “सन्तोष नै सुखी जीवनको सबैभन्दा ठूलो रहस्य हो। जसको जीवनमा सन्तोष छ, उही व्यक्ति वास्तवमा सुखी र शान्तिपूर्ण जीवन बिताउन सक्छ।”
COMMENTS